19.6.12

Nona in Nijmegen

Mijn meisje toch. Zat zij daar weer een dag van haar leven te verdoen in een ongezellige onderzoeksruimte met een uiterst onflatteuze badmuts op heur lieflijk hoofdje. En dat allemaal in het kader van De Wetenschap.
Nouja, wij schieten daar natuurlijk zelf ook heus nog wel wat mee op. Nona mag deze zomer op de St. Maartenskliniek in Nijmegen weer meedoen aan een trainingsweek die speciaal gericht is op kinderen met cp en hemiparese en als gevolg daarvan een verminderde hand- en armfunctie hebben. Uiteraard willen de ontwikkelaars van de training wel weten of en welk effect al dat geoefen heeft, en dus worden er vooraf metingen gedaan en nadien nogmaals. Dit jaar zat er ook een EEG onderzoek bij. Hoewel het er misschien dramatisch uitziet, het biedt een prachtig kijkje in het hoofd van, in dit geval, mijn eigen kind. Zo zag ik hersens slurpen, lachen, hoesten en enigszins in verwarring raken. En wat was ze verguld toen bleek dat ze, als dank voor haar deelname aan een toch wel oersaaie test, een kadobon van de speelgoedwinkel kreeg!
Maar het verrassendste kijkje in haar hoofd bood Nona toen zij een vragenlijst moest beantwoorden. Nee, Nona vond niet dat zij minder goed kon sporten, knutselen, zich aankleden etc. als leeftijdgenootjes. Ja, zij vond wel dat dit bij haar langzamer gaat. Nee, zij was niet in het minst ontevreden over haar eigen prestaties. Verrassend. Maar mooi.

15.6.12

O summer, where art thou?

Mijn aardbeiplantje houdt stug vol dat het heus wél zomer is.

14.6.12

Old jews telling jokes

I hartje Milton Glaser.
Misschien niet voor iedereen meteen een household name, maar hij is de man achter het beroemde 'I love New York' logo:
En de Bob Dylan poster:
Onder andere.

Iconisch werk. En dan heb je een bepaalde voorstelling van zo iemand, in ieder geval had ik er geen moppentappende "old jew" bij in gedachten.
Dus toen ik op de website www.oldjewstellingjokes.com Mr. Glaser een aantal moppen hoorde vertellen, viel ik bijna van mijn stoel van zowel verrassing als van het lachen. En niet omdat het Milton Glaser is, hè. Ik ga niet zover om te zeggen dat de man zijn roeping is misgelopen, maar toch is het hilarisch. 
Kijk zelf maar.





2.6.12

Oogjes (nu met tekst!)

Zo was het. Eerst loenste ze alleen als ze moe was, later eigenlijk continu.Tegen mij zei ze: da's handig mama, ik kan tv kijken en tegelijkertijd jou in de gaten houden! Maar ze vond het veel erger dan ze liet merken en ze zag eigenlijk uit naar de operatie.

Nona koos voor een prikje om in slaap te vallen, in plaats van een kapje. Ter voorbereiding krijgt ze verdovingspleisters.

En dus krijgt Ernie ze ook. Ondertussen zit ik in gedachten stiekem de wachtruimte opnieuw in te richten. (Wat een ongezellig hok!)
                             
Hoep, een hele grote sprong en alles is alweer achter de rug. Wat is mijn vrouwtje toch stoer. Geen kik gegeven, alleen bére-honger.

De volgende ochtend. De ogen zien er goed uit, alleen een beetje beurs en rood. Maar Nona is wel duizelig en ze ziet wazig. Bovendien doet het pijn. Gelukkig hebben we voldoende pillenzooi meegekregen om dat te verhelpen. 
En daarna kan ze de fans te woord staan. Naar school gaan we toch nog maar  niet. Moeder en dochter kleden zich de hele dag niet netjes aan, kammen geen haren en houden, basically, een heerlijke relaxdag.


Vanochtend. Dat gaat helemaal goed komen! Het ziet er met het uur beter uit.








1.6.12

Knibbel, knabbel, knijsje, wie snoept daar van mijn (pa)radijsje?

Onze "moestuin" doet het prima, elke dag loeren we gespannen wat er nu weer opgekomen is, water nodig heeft of zelfs al klaar is om geoogst te worden. De radijsjes zijn nog piepklein, maar volgens Nona toch al heel lekker. En zij denkt daar kennelijk niet als enige zo over...